Een terugkerend item in mijn leven wilde ik tijdens deze coaching centraal zetten:
“Hoe hanteer ik m’n grenzen naar mijn directe omgeving”
De grens werd mij zichtbaar duidelijk, doordat het paard mij opzocht en me eigenlijk omver wilde duwen, door haar lichaam tegen mij aan te duwen. Op dit moment wilde ik wel een klein stapje zijwaarts maken. Ramona haar verdiepende vragen zette mij aan tot steviger op mijn voeten en op de aarde te gaan staan. Het paard legde zijn wil na enkele pogingen niet verder aan mij op en we raakte elkaar niet aan.
Dit moment voelde ik in mijn buik. Hierna voelde ik mij vrijer worden tegenover het paard.
Het was een geweldige essentiële ervaring om dit te voelen. Paarden coaching is niet de taal die je tot inzicht brengt realiseerde ik mij. Ik voelde dat er door mijn houding een contact was ontstaan met het paard. Om dit zo te ervaren is heel fijn. Ook in de dagen na deze sessie is deze beleving op vele momenten van de dag nog aanwezig.