Rouw verandert je leven.
Het laat sporen achter in alles wat je doet en voelt.
Dit is mijn verhaal en waarom ik doe wat ik doe.

Hoi, ik ben Ramona.
Rouw en verlies kwamen al vroeg in mijn leven.
Nog voordat ik zelf goed kon begrijpen wat verlies betekent, verloor ik mijn broertje.
Op jonge leeftijd werd ik daarnaast ernstig ziek en belandde ik op de intensive care.
De impact daarvan bleef voelbaar binnen ons gezin.
En in 2023 verloor ik mijn moeder.
Verlies verandert je.
Niet alleen in je hoofd, maar in je hele wezen.
In hoe je je voelt, hoe je reageert en hoe je door de dagen beweegt.
Rouw gaat niet zomaar over.
Het beweegt met je mee en wordt onderdeel van je leven.
In de laatste weken van het leven van mijn moeder hadden we waardevolle gesprekken.
In één van die gesprekken zei ze iets wat me diep raakte:
‘Had ik vroeger maar therapie gehad zoals jij deze nu geeft.’
Die woorden ben ik nooit vergeten.
Ze vormen de basis van waarom ik doe wat ik doe.
Ik wil mensen laten ervaren dat rouw niet iets is wat je hoeft op te lossen, weg te werken of achter je te laten.
Ik wil rouw helpen normaliseren.
Omdat rouw hoort bij liefde.
Omdat verlies je leven kan ontregelen.
En omdat het zóveel verschil maakt als er iemand naast je staat die niet schrikt van jouw verdriet.
Ik weet hoe het voelt als rouw alles kan kleuren.
Maar ik weet ook hoe het is wanneer rouw minder rauw mag voelen.
Wanneer het zachter wordt.
Wanneer het onderdeel mag zijn van wie je bent, zonder dat jij jezelf daarin verliest.
Dat is waar ik me nu met heel mijn hart voor inzet.


Dit werk is voor mij veel meer dan werk.
Het is mijn levensmissie.
Om mensen te laten ervaren dat je rouw kunt overleven.
En dat het, hoe pijnlijk ook, verweven mag raken met wie je bent.
Zodat er weer rust kan ontstaan.
Meer zachtheid.
Meer begrip voor jezelf.
En misschien ook weer ruimte voor licht, plezier en leven.
En naast dit alles… ben ik ook gewoon Ramona.
Een mens.
Een moeder.
Een partner.
Iemand die houdt van echtheid, vrienden en familie, van buiten zijn en van kleine dingen die rust geven.
Ik vind poepscheppen bij de paarden verrassend ontspannend.
Ik laad op van tijd met familie en vrienden.
Ik ga graag met Olgert en Bob het bos in of het strand op.
Ik hou niet van kou, maar geniet tóch van wintersport.
En ik kan intens genieten van LEGO bouwen.
Ook dat ben ik.
En precies die menselijkheid neem ik mee in mijn werk.
Want bij mij kom je niet tegenover alleen een begeleider te zitten,
maar tegenover iemand die weet hoe rouw je leven kan raken.
En die naast je staat terwijl jij jouw weg daarin vindt.


